Een modern kunstgewricht voor uw duim

Wat is de MAÏA-prothese?

De MAÏA-prothese (uitgesproken als maja) is een kleine, anatomisch gevormde duimbasisprothese ontwikkeld door de Franse fabrikant Lépine. Het is een dual-mobility-prothese, wat betekent dat er twee bewegende oppervlakken in zitten: een klein bolletje dat in een ietwat groter polyethyleen kommetje draait, dat op zijn beurt in een metalen "kom" beweegt. Daardoor combineert de prothese veel beweeglijkheid met grote stabiliteit, vergelijkbaar met een mini-heupprothese.

Hoe ziet de operatie eruit?

De korte animatie hieronder toont in begrijpelijke beelden hoe de MAÏA-prothese geplaatst wordt:

Het eindresultaat op de röntgenfoto

Hieronder ziet u een röntgenfoto van een duim na plaatsing van de MAÏA-prothese. De kleine, anatomisch gevormde componenten vervangen het versleten gewricht zonder dat de duim ingekort hoeft te worden. Anders dan bij een trapeziëctomie blijft de oorspronkelijke duimlengte behouden.

Voordelen ten opzichte van trapeziëctomie

Een moderne duimprothese heeft een aantal duidelijke voordelen vergeleken met de klassieke trapeziëctomie. Recente vergelijkende studies, onder andere het onderzoek van Seaourt en collega's (2021) met een follow-up van negen jaar, laten dit consistent zien:

ODEP 7A: wat betekent dat?

Voor wie geschikt?

Een duimprothese is in veel gevallen een goede keuze, maar niet voor iedereen. Uw handchirurg beoordeelt of u in aanmerking komt op basis van:

• de mate van slijtage op de röntgenfoto;
• uw leeftijd en algehele gezondheid;
• uw activiteitenniveau en beroep; actieve patiënten profiteren vaak meer;
• de kwaliteit van uw bot (bij osteoporose worden andere afwegingen gemaakt);
• of de naburige gewrichten ook versleten zijn (stadium 4 vereist soms aanvullende ingrepen).

Wat zegt het stadium van de artrose?

Op de röntgenfoto deelt uw arts de slijtage in vier stadia in, van beginnend tot uitgebreid. Globaal geldt:

• Stadium 1 en 2: de slijtage is nog beperkt. Een operatie is zelden aan de orde; spalk, therapie en eventueel een injectie zijn de aangewezen stappen.
• Stadium 3: duidelijke slijtage met vervorming van het gewricht. Bij aanhoudende klachten komt een prothese in beeld; de kwaliteit van het bot is dan vaak nog goed genoeg voor een stevige verankering.
• Stadium 4: ook het naburige STT-gewricht is versleten. Een prothese kan nog steeds, maar uw chirurg beoordeelt of een aanvullende ingreep nodig is, of dat een trapeziëctomie beter past.

Mogelijke nadelen en risico's

Het is belangrijk om de mogelijke nadelen eerlijk te benoemen:

• Dislocatie (uit elkaar schieten van de prothese) komt bij ongeveer 4 tot 5% van de patiënten voor.
• Loslating van een component op de lange termijn (zelden, vaak pas na jaren).
• Periprothetische ossificatie: extra botvorming rond de prothese.
• Algemene operatierisico's zoals infectie, nabloeding of zenuwprikkeling. Deze zijn zeldzaam.

In het zeldzame geval dat de prothese onvoldoende werkt, kan deze altijd worden omgezet naar een trapeziëctomie. Andersom is veel moeilijker.

Het herstel, week voor week

• Week 1 tot 2Lichte spalk. Hand boven hartniveau om zwelling te verminderen. Eenvoudige bewegingsoefeningen.
• Week 2 tot 6Therapeut bouwt rustig op naar bewegingen zonder weerstand. Niet tillen, niet knijpen.
• Week 6 tot 12Lichte belasting toegestaan. Knijpoefeningen voorzichtig opbouwen. Vaak weer kantoorwerk mogelijk.
• Maand 3 tot 6Geleidelijk terug naar volledige belasting. Zwaardere taken en sport voorzichtig hervatten.
• Na 6 maandenBij de meeste patiënten is het herstel grotendeels voltooid.

Literatuur & bronnen

De claims op deze pagina zijn gebaseerd op peer-reviewed onderzoek. Hieronder vindt u de belangrijkste publicaties. Bespreek de inhoud altijd met uw eigen handchirurg.